Zamknięcie Roku

Zamknięcie Roku

Zgodnie z Ustawą o Rachunkowości (Dz.U. 2013 poz. 330), zamknięcia ksiąg rachunkowych należy dokonać na ostatni dzień roku obrotowego. Jeżeli jednostka w swojej polityce rachunkowości ustaliła rok obrotowy pokrywający się z rokiem kalendarzowym, wówczas dzień bilansowy przypadł na ostatni dzień grudnia 2016 roku.

Aby prawidłowo i rzetelnie przedstawić wszystkie zdarzenia mające wpływ na sytuację majątkową jednostki oraz ustalić poprawnie wynik finansowy powinno przeprowadzić się określone czynności w tym również sprawdzające i korygujące dokonane zapisy.

Weryfikacja poprawności danych

Na początku prac bilansowych, kontroli powinny zostać poddane zapisy w ewidencjach księgowych mające na celu ustalenie ich poprawności i kompletności.

Należy sprawdzić czy w księgach rachunkowych zostały ujęte wszystkie operacje dotyczące danego roku obrotowego, tj.: czy wszystkie przychody i koszty z nimi związane zostały poprawnie zaewidencjonowane.

Przy okazji tych czynności należy dokonywać wszelkich niezbędnych przeksięgowań, czy korekt zapisów.

W trakcie powyższych prac uzgadnia się wielkość obrotów i sald wszystkich kont.

Przypomnijmy, że jednostki są zobowiązane z godnie z art. 24 ustawy o rachunkowości sporządzić zestawienie obrotów i sald do 85 dnia po dniu bilansowym.

Na podstawie sporządzonych zestawień dokonuje się weryfikacji, polegającej na sprawdzeniu czy:

• suma obrotów i sald po stronie Wn wszystkich kont syntetycznych jest równa sumie obrotów i sald po stronie Ma tych kont,
• suma sald po stronie Wn wszystkich kont analitycznych prowadzonych do każdego konta syntetycznego równa się wielkości salda Wn tego konta syntetycznego,
• suma sald po stronie Ma wszystkich kont analitycznych prowadzonych do każdego konta syntetycznego równa się wielkości salda Ma tego konta syntetycznego.

Zestawienie obrotów i sald jest sporządzone prawidłowo, gdy suma obrotów debetowych wszystkich kont równa się sumie obrotów kredytowych, a suma sald debetowych wszystkich kont równa się sumie sald kredytowych. Obroty tego zestawienia powinny być zgodne z obrotami dziennika lub obrotami zestawienia obrotów dzienników częściowych.

W programie księgowości internetowej mKsiegowa.pl dokonujemy weryfikacji obrotów i sald na kontach księgowych w ramach Zestawienia Obrotów i Sald Ksiąg Pomocniczych oraz raportu Lista Pozycji Dziennika.

Weryfikacja stanu aktywów i pasywów

W kolejnym etapie warto zweryfikować stan aktywów i pasywów widniejący w księgach ze stanem rzeczywistym. Głównym „narzędziem” wykorzystywanym przy tym etapie prac będzie inwentaryzacja, o której mowa w art. 26 i 27 ustawy o rachunkowości.

Inwentaryzacja może przybrać różne formy, w zależności od rodzajów aktywów i pasywów, i tak są to:

• spis z natury, stosowany do inwentaryzacji materiałów, towarów, środków trwałych – składniki policzalne.
• potwierdzenie sald do uzgodnienia stanu rozrachunków z kontrahentami,
• porównanie danych ksiąg rachunkowych z odpowiednimi dokumentami i weryfikację wartości składników.

Prace inwentaryzacyjne wraz z ich wynikami należy odpowiednio udokumentować i powiązać z zapisami księgowymi. Wykryte różnice między stanem rzeczywistym, a stanem księgowym, należy wyjaśnić i rozliczyć w księgach rachunkowych tego roku obrotowego, na który przypadał termin inwentaryzacji.

W programie księgowości online mKsiegowa.pl wykorzystujemy raporty i zestawienia, jak: Salda Klientów, Salda Dostawców, Zestawienie Wartości Zapasów.

Wycena aktywów i pasywów

Przed zamknięciem ksiąg rachunkowych należy wycenić aktywa i pasywa. Zgodnie z art. 28 i 29 ustawy należy w sposób następujący dokonać wyceny:

1. Środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne - wycenia się wg cen nabycia lub kosztów wytworzenia, lub wartości przeszacowanej (po aktualizacji wyceny środków trwałych), pomniejszonych o odpisy amortyzacyjne lub umorzeniowe, a także o odpisy z tytułu trwałej utraty wartości,
    
2. Nieruchomości oraz wartości niematerialne i prawne zaliczane do inwestycji - wycenia się wg zasad, stosowanych do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych lub według ceny rynkowej bądź inaczej określonej wartości godziwej,
    
3. Środki trwałe w budowie - wycenia się w wysokości ogółu kosztów pozostających w bezpośrednim związku z ich nabyciem lub wytworzeniem, pomniejszonych o odpisy z tytułu trwałej utraty wartości,
    
4. Rzeczowe składniki aktywów obrotowych - wycenia się według cen nabycia lub kosztów wytworzenia nie wyższych od cen ich sprzedaży netto na dzień bilansowy,
    
5. Należności i udzielone pożyczki (z wyjątkiem zaliczanych do aktywów finansowych) - wycenia się w kwocie wymaganej zapłaty, z zachowaniem zasady ostrożności,
    
6. Należności i udzielone pożyczki zaliczone do aktywów finansowych - mogą być wyceniane według skorygowanej ceny nabycia, a jeżeli jednostka przeznacza je do sprzedaży w okresie do 3 miesięcy, to według wartości rynkowej lub inaczej określonej wartości godziwej,
    
7. Zobowiązania (z wyjątkiem zobowiązań finansowych) - wycenia się w kwocie wymagającej zapłaty,
    
8. Zobowiązania finansowe - mogą być wyceniane według skorygowanej ceny nabycia, a jeżeli jednostka przeznacza je do sprzedaży w okresie do 3 miesięcy, to według wartości rynkowej lub inaczej określonej wartości godziwej,
    
9. Rezerwy - wycenia się w uzasadnionej, wiarygodnie oszacowanej wartości,
    
10. Udziały (akcje) własne - wycenia się według cen nabycia,
     
11. Kapitały (fundusze) własne, z wyjątkiem udziałów (akcji) własnych, oraz pozostałe aktywa i pasywa - wycenia się w wartości nominalnej.

Aktywa i pasywa wyrażone w walucie obcej wycenia się na dzień bilansowy po obowiązującym na ten dzień średnim kursie NPB ogłoszonym dla danej waluty (art. 30 ustawy o rachunkowości).

W programie księgowym mKsiegowa.pl możemy dokonać wyceny rachunków walutowych oraz kont rozliczeniowych klientów oraz dostawców za pomocą Rewaluacja Kont Walutowych. Więcej na temat wyceny aktywów i pasywów.

Rozliczenia międzyokresowe

Przy sporządzaniu sprawozdania finansowego należy pamiętać o art. 6 ust 2 ustawy, tj. o zasadzie współmierności, polegającej na tym, iż do danego okresu sprawozdawczego zaliczane są koszty lub przychody dotyczące przyszłych okresów oraz przypadające na ten okres koszty, które jeszcze nie zostały poniesione.

W tym celu jednostka dokonuje czynnych i biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów (art. 39 ustawy o rachunkowości) oraz rozliczeń międzyokresowych przychodów (art. 41).

Zamknięcie roku

Po przeprowadzeniu wszystkich niezbędnych czynności można dokonać zamknięcia ksiąg rachunkowych na ostatni dzień roku obrotowego.

Wstępne zamknięcie ksiąg rachunkowych następuje najpóźniej w ciągu 3 miesięcy od zakończenia roku. Na tej podstawie sporządza się sprawozdanie finansowe. Jeżeli rok obrotowy pokrywa się z rokiem kalendarzowym, sprawozdanie finansowe sporządza się nie później niż do końca marca.

Jeżeli po zamknięciu ksiąg ale jeszcze przed zatwierdzeniem sprawozdania otrzymano informacje o zdarzeniach dotyczących danego roku należy ująć je niezwłocznie w sprawozdaniu, dokonując jednocześnie odpowiednich zapisów w księgach roku obrotowego, którego sprawozdanie finansowe dotyczy.

Jeżeli jednak informacje o istotnych zdarzeniach otrzymano już po zatwierdzeniu sprawozdania finansowego, to ich skutki ujmuje w księgach rachunkowych roku obrotowego, w którym informacje te otrzymano - zgodnie z art. 54 ustawy o rachunkowości .

W ciągu 15 dni od dnia zatwierdzenia sprawozdania finansowego następuje ostateczne zamknięcie ksiąg za dany rok obrotowy. Uniemożliwia on dokonanie jakichkolwiek zapisów księgowych.

W programie mKsiegowa.pl dokonujemy Zamknięcia Roku według opisanej procedury. Do tego celu konfigurujemy między innymi odpowiednie konta księgi głównej: Konto rozliczenia wyniku finansowego Konto wyniku finansowego